صدای پای آب

نثار شبهای خاموش مادرم!

اهل کاشانم. روزگارم بد نیست.

تکه نانی دارم ،

خرده هوشی، سر سوزن ذوقی.

مادری دارم ، بهتر از برگ درخت.

دوستانی ، بهتر از آب روان.

و خدایی که در این نزدیکی است:

لای این شب بوها، پای آن کاج بلند.

روی آگاهی آب، روی قانون گیاه.